HOORN - De tentoonstelling Figures Fields and Islands brengt twee werelden bijeen: die van de mens ‘Figures’ en die van de natuur ‘Fields’.
‘Islands’ staat voor het idee van individuele kunstenaars die allen deel uitmaken van eenzelfde eilandengroep. Samengebracht gaat hun werk onderlinge relaties aan, behandelen zij overeenkomstige thema’s, verschillen daarin ook van elkaar en staan uiteindelijk geheel op zichzelf.
In het werk van Margreet Bouman speelt de mens altijd de hoofdrol. Het eigen gelaat is uitgangspunt. Het gaat haar niet om de uiterlijke gelijkenis, maar om de wereld die daar achter schuilgaat. De gemoedsstemming bepaalt het beeld. Soms lijken toegevoegde teksten gedachtenflarden weer te geven, of een monologue intérieur. Ook bij Pieter Kusters is het thema vaak de kunstenaar zelf, die met zijn ietwat dikke, logge uiterlijk, in de werken figureert en zichzelf omgeeft met attributen uit zijn omgeving. Hij waart er zelf in rond; surfend, lui liggend, uitkijkend over een landschap of tevreden over zijn bijeen gesprokkelde wintervoorraad. Als hij er zelf niet in figureert zijn het soms dieren, die verdacht veel van de kunstenaar weg lijken te hebben, in de vorm van een walrus, nijlpaard of aap.
De personages in het werk van Josje Peters daarentegen zijn anoniem. Hun lichamen worden uit elkaar getrokken, gaan gebukt onder een last of worden ingeklemd. Ze bevinden zich in een ongedefinieerde ruimte waar de kleurvlakken van de achtergrond of de omgeving hun bewegelijkheid vastzet. Ze hanteert een uitgesproken manier van schilderen die wisselt tussen realisme en abstracte vormoplossingen.
